Kimi çocuk vardır, ağzını bıçak açmaz. Kimi çocuk vardır, ağzında bakla ıslanmaz...
Hiç bir zaman ketum biri olmadım. Tanıyım, tanımayayım o an da bir derdim varsa, anlatmak isterim karşımdakine. Paylaştıkça rahatlayacağımı düşündüğüm sorunlarımın, daha büyük dertlere yol açacağını bilmeden...
Demir, ağzında bakla ıslatmayanlardan. Bir nevi ayaklı gazete. Başta bu durum hoşuma gitse de, şimdilerde bu olaya hiç sıcak bakamıyorum. Havadis alırken iyi de, verirken durum pek öyle değil.
Okuldan alıp, eve gelene kadar yaşadığı herşeyi anlatıyor. Bununla da kalmayıp, sabah okula bırakırken öğretmene " Biz dün annemle..." diye başlayan konuşmalarla okula giriyor. Gerisini hiç duyamadığım... Kimbilir öğretmenine yalan ile gerçek arasında neler anlatıyor. Sorulmuyor ki bu da pat diye işte. Pat'ı da geçtim, hiç sorulmuyor :)
...
Yılbaşı yaklaştı, seviyorum evlerde renk renk yanıp sönen ışıkları görmeyi. Biz de akşamları kart hazırlama, kes- yapıştır aktivitelerine verdik kendimizi.
Resimde ki sevimli kardan adamlarıda okulda yapmışlar O kadar hoşuma gitti ki, hemen evde de yapmalıyız.
.jpg)
8 yorum:
Yirim senin oı tatlı dilini.. Susma sen hiç, hep bıcır bıcır konuş :)
Bende istiyorum ki ben sormadan anlatsın gün içinde yaptıklarını.Sorunca anlatıyor herşeyi :) Çocukluk böyle birşey işte. Gözleri gülüyor yakışıklının :))
resim yine süper çıkmış.
benim oğlumda ağzında birşey tutamıyanlardan ve ben bu durumdan çok rahatsızım.
ona göre sır diye birşey olamaz sanırım.
:)
Güzel suratlı ayaklı gazete.Bırak anlatsın ne isterse.Ona herşey yakışır:)))
ben de hep bunu düşünürüm,evde konuşulanın dışarıya çıkmaması,sır tutulması,aramızda kalsın denildiği zaman başka birine anlatılmaması gerektiğini nasıl öğreticem gencer'e..şimdi konuşsun demir'cim,tatlı kuzum ileride öğrenir inşallah nasıl olması gerektiğini..gencer'de bana çektiyse eğer işi zor..çünkü ben de içimi hemen döküveririm,sustura bilenen aşk olsun :-)
bende çok konuşurum bıcır bıcır konuşanı da çok severim...
Demir ne şekerdir kim bilir yarısı gerçek yarısı hayal ayy ne güzel ne komik hikayeler çıkıyordur orada olup dinlemek vardı...
hehe. o zaman demir'in yanında konuşurken dikkatli olalım anacığım. babasına falan taşı alimallah
o ayaklı gazete den bir tane bizim evde de var canım....akşam oldu mu...başlar bir bir herşeyi ama herşeyi anlatmaya...ben alıştım artık onun bu hallerine...
okulda yapılan o mini mini kardan adamlar çok şirin olmuş...mutlaka sayılarını çoğaltmalısınız :))
Yorum Gönder